مستزاد شعری است که در آخر مصراع های یک رباعی یا غزل یا قطعه

 جمله ی کوتاهی از نثر آهنگین و مسجع اضافه می کنند که از لحاظ

 معنی به آن مصراع مربوط است ولی با وزن اصلی شعر هماهنگ نیست.

در واقع کلمه ی مستزاد به معنی "زیاد شده" هم همین معنی را می دهد

 و علت نام گذاری این نوع شعر هم قطعه اضافه شده در پایان هر مصراع است.

 

گیرم که ز مال و زر کسی قارون شد ---------- مرگ است زپی!

یا آن که به علم و دانش افلاطون شد ---------- کو حاصل وی؟

اندوخته ام ز کف همه بیرون شد ---------- کو ناله ی نی؟

ز اندیشه کونین دلم پرخون شد ---------- کو ساغر می؟

(مشتاق اصفهانی)