حالا جالب اینه  که  کتاب دره ی نادره اسمشه.یاد آوری می کنم ایشان

کتابی به نام سنگلاخ هم نوشتن که شکر خدا از دروس نثر این ترم نبود.

ازنويسنده ي كتاب "دْرّه ي نادره "-كه نثرش چون دُرٌه ي پر

 سنگلاخ است پرسيدند :اي كاتب باشي ،آشي كه پخته اي

چگونه است ؟فرمود :كتاب من سه بخش است.در بخش اول

 هم خدا مي دانست كه چه نوشته ام ٬هم خودم و هم

 خلق خدا ؛وقتي به بخش مياني كتاب رسيدم ،خودم

مي دانستم وخدا ٬اما بخش سوم را٬ فقط خدا مي داند.

وقتی این مقدمه رو می خوندم یاد کلمات هورامی خودمون

افتادم که در مورد گوجه فرنگی له شده اصطلاحات متفاوتی

به کار می بریم:

شیلیقیا٬تلیقیا٬فلیقیا

البته من کاربرد متفاوت این کلماتت رو میدونم شما چطور؟